[ENG] - Karpiowanie w Danii z Dannym i Pederem

Duńska karpiowa przygoda na dużej wodzie

Karpiarstwo na dużym, dzikim łowisku wymaga przygotowania, elastyczności i wytrwałości. Na jeziorze Sorø w Danii Danny Fairbrass i Peder Lichtenberg stają właśnie przed takim wyzwaniem.

Woda zajmuje ponad 1000 akrów i zawiera tylko ograniczony zapas karpi. Brzegi porasta trzcina i rozległe łany lilii, a wiatr, deszcz i duże odległości dodatkowo utrudniają łowienie.

Cel tej sesji Thinking Tackle jest początkowo skromny: złowić jednego duńskiego karpia. Mimo to Danny i Peder wiedzą, że pływają tu duże, stare ryby. Aby się z nimi zetknąć, muszą ciągle szukać, przemieszczać się i dostosowywać sprzęt do warunków.

Start w dużej zatoce z łanami lilii

Pierwsze stanowisko znajduje się w szerokiej zatoce z dużymi łanami lilii. Na pierwszy rzut oka okolica wygląda bardzo atrakcyjnie. Osłona, płytka woda i roślinność dają karpiom kilka bezpiecznych dróg.

Jednocześnie ta roślinność utrudnia łowienie. Środek zatoki jest bardzo miękki i prawdopodobnie pełen mułu i glonów nitkowatych. Bliżej roślin są twardsze i płytsze miejsca, ale tam zahaczony karp musi szybko zostać odciągnięty od lilii.

Zanim wędki zostaną wywiezione, Danny i Peder omawiają, jak podzielić dostępną przestrzeń. Jedna wędka trafia przy trzcinie, druga w sam środek lilii, a trzecia na daleki brzeg zatoki. Peder rozkłada swoje wędki na otwartej wodzie.

Używanie echosondy do lokalizacji karpi

Peder używa echosondy, by zbadać dno i możliwą aktywność ryb. Na ekranie widzi różne duże kształty z wyraźnymi cieniami.

Dzięki doświadczeniu potrafi interpretować kształt, pozycję i cień sygnałów. Według niego to kilka dużych ryb. Dla Danny’ego, który ma mniej doświadczenia z takim sprzętem, to cenna lekcja, ile informacji może dać dobra echosonda.

Echosonda nie powie ci od razu, gdzie łowić. To przede wszystkim narzędzie do rozpoznawania różnic głębokości, twardych pasów, roślinności i potencjalnej aktywności ryb. Potem nadal musisz sprawdzić, czy rig można tam bezpiecznie i skutecznie zaprezentować.

Dopasowanie sprzętu do ciężkiego, europejskiego karpiarstwa

Danny szybko odkrywa, że część jego standardowego sprzętu nie nadaje się na tę sesję. Duże odległości, łowienie z łodzi i ogromna ilość roślinności wymagają znacznie mocniejszego zestawu.

Zamienia lżejsze leadery na 30 lb Kontour Kamo. Ten grubszy materiał lepiej znosi roślinność i przeszkody. Jako główną żyłkę stosuje 15 lb tonącą plecionkę, która jest mocna i dobrze tonie.

Do przyponów Danny wybiera ciężki, powlekany materiał o wytrzymałości 50 lb. Daje mu to większą pewność, gdy karp pływa przez lilie lub obok przeszkód.

Dostosowuje też banksticki i sygnalizację brań. Wędki stoją daleko w wodzie i muszą być solidnie podparte. Lekki sprzęt, który normalnie działa dobrze, tutaj może się wyginać lub poluzować.

Różne systemy ołowienia na różne dna

To dno decyduje, jaki system ołowienia Danny stosuje. Wokół lilii dno jest miękkie i pełne materii organicznej. Tam wybiera montaż helikopterowy.

W układzie helikopterowym przypon można umieścić wyżej na leaderze. Dzięki temu ołów może głębiej zapaść w miękkie dno, nie ciągnąc całego riga w dół.

Na twardym dnie Danny przechodzi na ciężki system COG. Używa ołowianego ciężarka 6 oz obciążanego od środka. Gdy karp napina przypon, opór szybko rośnie z prawie zerowego do pełnej wagi ołowiu.

Wybór między tymi systemami nie zależy tylko od preferencji. Decydująca jest twardość dna i sposób, w jaki rig opada.

Mocne spinner rigi na lilie wodne i trzcinę

Danny ma duże zaufanie do spinner rigów. Na tę sesję wzmacnia montaż, aby był dopasowany do warunków.

Używa haka Long Shank rozmiaru 2 w połączeniu z ciężkim, powlekanym materiałem przyponu. Długi trzonek haka pomaga mu szybko się obrócić. Prosty grot zapewnia bezpośrednie zacięcie.

Na hak zakłada ciężarek o wadze 0,4 grama. Dzięki temu groty haka stają się cięższe. Gdy przynęta jest pobierana, grot chce się obrócić w dół i zetknąć z dolną wargą ryby.

Spinner rig ma też tę zaletę, że hak można szybko wymienić. To ważne podczas łowienia z łodzi. Danny przygotowuje wcześniej kilka haków z przynętą i obciążeniem i przechowuje je na łodzi.

Sztywna hair do dużych przynęt na hak

Do przynęty na hak Danny używa hair o wytrzymałości 30 lb Arma-Kord. Ta sztywna plecionka dobrze się układa i rzadziej się plącze.

To ważne, ponieważ łowimy na duże przynęty na hak, a inne ryby mogą przesunąć prezentację. Bardzo miękka hair może wtedy owinąć się wokół haka lub ułożyć się nieprawidłowo.

Dzięki sztywniejszemu materiałowi prezentacja pozostaje skuteczna nawet po wielokrotnym sprawdzeniu przynęty. Gdy pojawi się karp, rig musi nadal dobrze zadziałać.

Prezentacje Snowman od Pedera

Peder łowi na prezentację snowman. Łączy utwardzone boilie z mączki rybnej 24 mm z wyrazistym pop-upem nasączonym King Crab.

Umieszczając pop-up nad ciężkim boilie denowym, tworzy częściowo zbalansowaną przynętę. Karp może ją łatwiej pobrać, a rozmiar pomaga uczynić zestaw bardziej selektywnym i wytrzymałym.

Peder używa elastycznego kija 30 lb N-Trap Soft. Ponieważ swoje rigi umieszcza na twardszych fragmentach w otwartej wodzie, może łowić z leadclipem.

Jego zaufanie do tych przynęt opiera się na wcześniejszych wynikach na podobnych dużych i słabo zarybionych łowiskach.

Precyzyjne wypuszczanie rigów z łodzi

Wypuszczanie riga wydaje się proste, ale na dużej wodzie każda czynność musi być wykonana ostrożnie. Wiatr może szybko przesunąć łódź i żyłkę na bok.

Peder radzi, by przy bocznym wietrze wracać na stanowisko lekko pod wiatr. Gdy łódź zbliża się do brzegu, wiatr stopniowo prostuje żyłkę. Po powrocie do wędek można ją napiąć bez dużych łuków nad wodą.

W niektórych miejscach pleciona żyłka główna jest trzymana na palu nad liliami wodnymi. Gdy karp bierze, żyłka początkowo pozostaje poza roślinnością.

Dodatkowo używa captive backleads, aby szybko opuścić żyłkę blisko brzegu. To zmniejsza ryzyko, że ruch rekreacyjny lub inni użytkownicy wody uszkodzą żyłki.

Przygotowanie łodzi zapobiega kosztownym stratom czasu

W pierwszych dniach Danny zauważa, że nie wszystko, czego potrzebuje, ma przygotowane w łodzi. Brakujący krętlik lub zapasowy hak może oznaczać konieczność powrotu na brzeg.

Dlatego przygotowuje specjalny zestaw do łodzi. W wiadrze trzyma ciężarki, backleady, części zapasowe i gotowe haki z przynętą. Zabiera też multitool, nożyczki i ręcznik.

Po zasiadzie rybę można trzymać w lub obok łodzi, podczas gdy nowy hak jest zakładany, a rig ponownie umieszczany. Dopiero potem wraca się na stanowisko.

Na stanowisku oddalonym od 100 do 300 metrów oszczędza to dużo czasu i wysiłku fizycznego.

Pierwszy duński karp

Po około 24 godzinach Peder dostaje pierwszy prawdziwy zasiad sesji. Ryba jest holowana z łodzi i bezpiecznie wyholowana.

Karp waży 9,3 kilo. Na łowisku z niewielkim stanem każda ryba to duży sukces. Pierwszy cel sesji został tym samym osiągnięty.

Zanęta następuje pod koniec światła dziennego, po tym jak wcześniej w okolicy zauważono kilka karpi. To potwierdza, że ryby faktycznie odwiedzały ten rejon, choć minęło sporo czasu, zanim rig został faktycznie podjęty.

Danny i Peder jednak nie decydują się zostać automatycznie. Jeden zasiad nie oznacza jeszcze, że w łowisku jest duża grupa karpi.

Kiedy warto przenosić się na dużej wodzie?

Przenosiny na dużym łowisku to spore przedsięwzięcie. Trzeba spakować bivvy, łodzie, wędki i cały sprzęt oraz przewieźć na duży dystans.

Dlatego Danny chce się przenosić tylko wtedy, gdy jest ku temu wyraźny powód. Peder ma inne podejście. Gdy po całej nocy stanowisko prawie nic nie daje, woli szukać dalej.

Ich rozmowy pokazują, że nie ma jednej reguły. Z jednej strony nie chcesz odchodzić tuż przed przybyciem karpi. Z drugiej upór może kosztować całą sesję.

Ważne sygnały to widoczna aktywność ryb, brania na kilku wędkach, informacje od innych karpiarzy, kierunek wiatru i to, co pokazuje echosonda.

Poszukiwania łodzią, echosondą i dronem

Gdy pierwsze stanowisko niewiele daje, Peder i ekipa badają różne części jeziora. Sprawdzają zatoczki, głębokie twarde dno i duże łany roślinności.

Nie każde obiecujące miejsce daje wyraźne sygnały karpi. W głębszej wodzie ryby trudniej rozpoznać na echosondzie.

Później dron przypadkowo znajduje grupę karpi. Na łowisku o powierzchni ponad 1000 akrów niemal niemożliwe jest dokładne obejrzenie każdej strefy z brzegu.

Dlatego dron jest używany jako dodatkowe narzędzie poszukiwawcze. Ważne jest przy tym, by nie przeszkadzać innym karpiarzom i rekreantom.

Opportunistyczne łowienie wzdłuż łanów lilii

Po znalezieniu karpi po drugiej stronie ekipa znów się przenosi. Nowe stanowisko daje dostęp do łanów lilii, trzcin i różnych przeszkód.

Danny ustawia swoje rigi około długości wędki od lilii. Chce łowić na tyle blisko, by przechodzące karpie przechwycić, ale nie tak blisko, by każde branie od razu przerodziło się w niebezpieczną sytuację.

Niewiele jest dokarmiania. To nie jest taktyka na otwartą wodę, gdzie trzeba budować duże stanowisko. Wędki układane są jako pojedyncze pułapki wzdłuż prawdopodobnych tras karpi.

Jedna z wędek jest zestawiona na tygrysie orzechy. Danny ma duże zaufanie do tego przynęty i spodziewa się, że niemal każdy karp chętnie weźmie dobrze podanego tygrysiego orzecha.

Niespodziewany karp powyżej 50 lb

Na nowym stanowisku Peder znów ma branie. W tym momencie sam bada inną strefę, więc Danny podnosi wędkę.

Hol zamienia się w chaotyczną akcję. Łódź musi wrócić na brzeg, bo brakuje podbieraka, a potem silnik zaplątany zostaje w rośliny. W końcu udaje się uwolnić żyłkę i zaciągnąć karpia na brzeg.

Stary karp lustrzany waży 50 lb i 8 oz. To jedna z największych ryb w łowisku i dokładnie taki dziki duński karp, dla którego tu przyjechali.

Chociaż Danny podnosi wędkę i wyciąga rybę, uważa to za wspólny sukces. Peder znalazł miejsce, rozłożył rig i zaufał sprawdzonej prezentacji przynęty na haczyku.

Dlaczego potrzebny jest mocny fluorocarbonowy przypon

Duży karp lustrzany podczas holu przepływa przez lilie. Przy równomiernym nacisku ryba ostatecznie zostaje wyciągnięta z roślin.

Przypon Kontour Kamo 30 lb odgrywa tu ważną rolę. Materiał jest na tyle gruby i odporny na ścieranie, że może poruszać się po przeszkodach. Jednocześnie potrafi przeciąć łodygi lilii, gdy żyłka jest napięta.

Zbyt cienki przypon w tych warunkach szybciej ulegnie uszkodzeniu. Zły wybór materiału może nie tylko kosztować rybę, ale też stworzyć niebezpieczną sytuację, gdy karp zostanie z żyłką i montażem.

Dopasuj swój przypon zawsze do roślin, kamieni, gałęzi i odległości, na jaką łowisz.

Doprecyzowanie długości haczyka i mechaniki riga

Danny i Peder niezależnie od siebie używają przyponów o długości około sześciu cali. Taka długość daje wystarczająco miejsca na ruch, nie pozwalając karpiowi zbyt daleko przesunąć przynęty, zanim poczuje ciężarek.

Danny przykłada dużą wagę do właściwości obrotowych swojego haczyka. Long Shank X dzięki długiemu trzonkowi szybko obraca się do pozycji kłującej.

Ciężarek 0,4 grama na haczyku pomaga skierować jego czubek ku dolnej części pyska. Śrucina umieszczona na środku przyponu utrzymuje materiał przy dnie.

Przypon jest rozciągany na parze przed użyciem. Danny bardzo mocno zaciska każdy węzeł. Węzeł podczas przygotowań musi wytrzymać większe obciążenie niż karp podczas holu.

Krótkie przypony są bardziej praktyczne podczas łowienia z łodzi

Danny używa około piętnastu stóp fluorocarbonu jako przyponu. W przeszłości łowił z dużo dłuższymi odcinkami, ale okazało się to niepraktyczne.

Gdy główna żyłka robi się luźna, długa i sztywna fluorocarbonowa przypon może wyskoczyć z szpuli kołowrotka. To szybko prowadzi do powstawania pętli i supłów.

Zachowuje około półtora długości wędki, co pozwala utrzymać ochronę wokół riga, a jednocześnie sprzęt pozostaje łatwiejszy do kontrolowania.

To wyraźny przykład, jak doświadczenie na dużej wodzie prowadzi do praktycznych dostosowań. Więcej sprzętu nie oznacza automatycznie większego bezpieczeństwa czy lepszych wyników.

Ostatnia zmiana miejsca na stronę z wiatrem

Mimo kilku złowionych ryb, Danny przez długi czas pozostaje bez karpia. Po pięciu dniach pływania, rozkładania rigów i zmiany miejsc, sesja zaczyna być mentalnie wyczerpująca.

Peder w końcu znajduje karpie po drugiej stronie jeziora, gdzie wiatr tłoczy wodę na trzcinowiska i pola lilii wodnych. Tam znowu łowi karpia i widzi, jak porusza się kilka ryb.

Z około 24 godzinami do końca zespół decyduje się na ostatnią zmianę miejsca. Wiatr coraz mocniej wieje, powodując wysokie fale na dużym jeziorze.

Dzięki dużej aluminiowej łodzi Pedera rigi mogą zostać bezpiecznie położone. Wędki rozstawiane są po zatoce, by pokryć różne trasy.

Cztery karpie podczas ostatniej nocy i poranka

W ciemnościach w końcu następuje branie na jedną z wędek Danny’ego. Łódź prowadzona jest przez trzcinowiska i pola lilii wodnych. Peder uwalnia żyłkę, odrywając kilka łodyg roślin.

Pierwszy karp waży 35 lb. Po pięciu dniach bez własnego brania ulga jest ogromna.

To nie koniec. Rano pojawiają się jeszcze trzy karpie, w tym sztuki 26 lb, 38 lb i 38 lb 4 oz.

Sesja, która przez długi czas zapowiadała się na pustą, w kilka godzin zmienia się w wyjątkowy wynik. Okazuje się, że karpie są obecne liczebnie, ale dopiero na ostatniej miejscówce rigi leżą dokładnie na ich trasie.

Czego nauczysz się z tego filmu Thinking Tackle?

Ten film pokazuje, jak ważne jest przygotowanie do karpiarstwa na dużej wodzie. Sprzęt łodzi, zapasowe części, mocne leadery i gotowe rigi muszą być wcześniej dobrze zorganizowane.

Ponadto uczysz się, jak Danny i Peder dostosowują swój system prowadzenia łodzi do miękkiego i twardego dna. Ustawienie helikoptera stosują na miękkich miejscach, a ciężki system COG na twardszym dnie.

Lokalizacja karpi odgrywa tu kluczową rolę. Echosonda, dron, obserwacje wzrokowe, kierunek wiatru i informacje od innych wędkarzy łączone są, by wybrać nowe rejony.

Najważniejszą lekcją jest chyba to, że na rozległej wodzie nie należy bać się zmiany miejsca. Pojedynczy zasiad nie zawsze oznacza, że znalazłeś ławicę. Gdy kilka wędek milczy, nowa miejscówka może całkowicie odmienić sesję.

Współpraca robi różnicę

Danny podkreśla na koniec sesji, jak wielką różnicę zrobiła wiedza i zaangażowanie Pedera. Duński karpiarz zna wyzwania dużych dzikich wód i wie, jak precyzyjnie układać rigi z łodzi.

Podczas połowów współpraca jest równie ważna. Jedna osoba steruje łodzią, podczas gdy druga trzyma wędkę lub uwalnia żyłkę z roślin.

Operatorzy kamer i rodzina Pedera również mają swój udział w końcowym wyniku. Na takich wodach udana sesja rzadko powstaje całkowicie samodzielnie.

Podróż do Danii pokazuje nie tylko wyjątkowe karpie, ale także ile zaufania, współpracy i wytrwałości potrzeba, by odnieść sukces na dużym i słabo zarybionym łowisku.